سخن از چگونگى فتنه اى كه در مدينه ميان جعفريان و علويان رخ داد چنان كه گفته‌اند چگونگى آن بود كه در اين سال كار مدينه و وادى القرى و اطراف آن با اسحاق بن محمد جعفرى بود و او از جانب خويش عاملى بر وادى القرى گماشت . مردم وادى القرى به عامل اسحاق تاختند و او را بكشتند ، دو برادر اسحاق را نيز - بكشتند ، اسحاق سوى وادى القرى رفت و آنجا بيمار شد و درگذشت . برادر وى موسى ابن محمد به كار مدينه پرداخت ، اما حسن بن موسى بن جعفر بر ضد وى بپاخاست ( 553 كه وى را به هشتصد دينار راضى كرد . پس از آن ابو القاسم احمد بن محمد ، عموزادهء حسن بن زيد ، فرمانرواى طبرستان ، بر ضد موسى بپاخاست و وى را بكشت و بر مدينه تسلط يافت . احمد بن محمد نوادهء حسن بن زيد به نزد وى رفت و مدينه را به نظام آورد ، قيمتها در آنجا گران شده بود و او كس به جار فرستاد و مالهاى بازرگانان را تضمين كرد و خراج را برداشت كه قيمت ارزان شد و مدينه آرام گرفت ، پس از آن سلطان ، مدينه را به مرد حسنى سپرد تا وقتى كه ابو الساج آنجا رسيد . در اين سال عربان به پوشش كعبه تاختند و آن را به غارت بردند و قسمتى از آن به نزد سالار زنگيان شد و حج گزاران در اين سال به محنتى سخت افتادند . در همين سال روميان به ديار بيعه درآمدند و مردم به حركت خوانده شدند كه حركت كردند ، به هنگام سرما و وقتى كه مردم را رفتن به سرزمين روم ميسر نبود . در اين سال سيما ، نايب احمد بن طولون بر مرزهاى شام ، با سيصد كس از مردم طرطوس غزا كرد ، دشمنان در ولايت هرقله به مقابله شان آمدند ، آنها نزديك چهار هزار كس بودند ، و نبردى سخت كردند . مسلمانان از دشمنان بسيار كس بكشتند ،